Allied Masonic Degrees
De Allied Masonic Degrees
De Orde van de Allied Masonic Degrees, weinig bekend in continentaal Europa, is een vrij bijzondere maçonnieke structuur, aangezien de organisatie ervan aanzienlijk verschilt per land. De Allied Masonic Degrees tellen zo vijf graden in Engeland, terwijl het er veel meer omvat in de Verenigde Staten en Canada? Hoe zijn zulke grote verschillen te verklaren tussen Ordes die allemaal dezelfde naam van Allied Masonic Degrees dragen. Waar komen de vreemde Allied Masonic Degrees vandaan en welke graden maken er deel van uit? Dat is wat we gaan ontdekken.
De aard en geschiedenis van de Allied Masonic Degrees
De Orde van de Allied Masonic Degrees onderscheidt zich van de verschillende andere systemen van Hogere graden of Side Degrees, omdat het geen interne logica of bepaalde progressie vertoont. De graden kunnen in willekeurige volgorde worden verleend, omdat ze niet echt een verband met elkaar hebben. Het gebruik wil echter dat de eerste verleende graad die van St. Laurentius de Martelaar is, omdat de Raad gewoonlijk in deze graad bijeenkomt.
De Orde van de Allied Masonic Degrees is in 1879 in Engeland ontstaan, met als doel oude zogenaamde losse graden te verzamelen en te behouden, dat wil zeggen graden die tot geen enkel systeem van hogere graden behoren. De Orde heeft geen equivalent in Schotland, maar in 2004 werd een vriendschapsverdrag getekend tussen de Grootraad van de Allied Masonic Degrees van Engeland en Wales en de Grootloge van Schotland.
[image 1 Emblème]
De Orde werd in 1884 in Canada geïntroduceerd, maar deze eerste vorm, van Engelse oorsprong, stierf in 1894 uit.
In de Verenigde Staten werd in 1892 een eerste Soeverein College van de Allied Masonic Degrees en Christelijke Graden opgericht in Richmond (Virginia), en een tweede Grootraad van de Allied Masonic Degrees werd in 1932 opgericht in Salisbury (North Carolina). De twee organisaties fuseerden in 1933 om de huidige Grootraad van de Allied Masonic Degrees van de Verenigde Staten van Amerika te vormen.
En het is vanuit de Verenigde Staten dat de Allied Masonic Degrees vanaf 1963 terugkeerden naar Canada, in de Amerikaanse vorm. En in 1984 werd de Grootraad van de Allied Masonic Degrees van Canada opgericht, met de steun van de Amerikaanse Grootraad. De Engelse Grootraad erkende het in 1985.
De Orde van de Allied Masonic Degrees is tegenwoordig aanwezig in een aantal landen: Verenigd Koninkrijk, Verenigde Staten, Canada, Frankrijk, Australië, India, Benin en Congo.
De graden van de Orde van de Allied Masonic Degrees
Aangezien de Allied Masonic Degrees graden groeperen die in principe aan geen enkel systeem zijn verbonden (wat niet altijd het geval is), kan hun lijst per land verschillen. De verschillende maçonnieke lichamen van de Angelsaksische landen zijn immers niet zo systematisch georganiseerd als in de continentaal-Europese landen. Dezelfde graad kan in het ene land geïsoleerd zijn en in een ander land aan een orde of systeem zijn verbonden.
De Engelse Orde omvatte oorspronkelijk zes graden, maar één daarvan, de Orde van de Geheime Monitor, heeft zich afgescheiden om een onafhankelijke orde te worden. De overige graden zijn dus :
De Orde van St. Laurentius de Martelaar, de toegangspoort tot de Orde, is zeker gebaseerd op oude Engelse operatieve gebruiken; deze graad presenteert het martelaarschap van St. Laurentius en onderwijst Kracht.
De Ridder van Constantinopel verbindt de vrijmetselarij met de Romeinse keizer Constantijn en onderwijst nederigheid.
De Grote Buitendekker van Salomo herneemt het thema van de metselaar die een gesprek tussen Salomo, Hiram van Tyrus en Hiram Abiff afluistert. Het is dus verwant aan de 6e graad van de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus (AASR) en aan de Uitverkoren Meester van de Cryptische Graden.
De Ridder van het Rode Kruis van Babylon vertelt de legende van Zerubbabel en de wederopbouw van de Tempel. Het is dus verwant aan vele andere graden, zoals de 15e graad van de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus (AASR), de Ierse Ridder-Metselaars, en bepaalde aspecten van het Heilig Koninklijk Gewelf.
De Hogepriester, dicht bij de geest van het Heilig Koninklijk Gewelf, verheft de bijbelse en priesterlijke figuren van Melchizedek en Aäron.
[image 2: décors]
In de Amerikaanse versie vinden we de Orde van St. Laurentius de Martelaar, de Ridder van Constantinopel en de Grote Buitendekker van Salomo. Maar er zijn er nog meer:
Allereerst vinden we in de Amerikaanse Allied Masonic Degrees de Orde van de Geheime Monitor, die geen deel meer uitmaakt van de Engelse Orde. De legende van deze Orde roept de onwrikbare vriendschap van David en Jonathan op.
We vinden er ook de Royal Ark Mariner, die de figuur van Noach en het verhaal van de Zondvloed herdenkt. Deze graad bestaat ook in Engeland, maar daar is hij geïntegreerd in de Grootloge van de Merkvrijmetselarij. En in Schotland is hij onderworpen aan het Opperste Grootkapittel van het Heilig Koninklijk Gewelf.
De Zeer Uitmuntende Meester, die we terugvinden in het Amerikaanse en Schotse Heilig Koninklijk Gewelf, behoort ook tot de Amerikaanse Allied Masonic Degrees.
We vinden ook drie graden die betrekking hebben op de legende van de Salomonische architectuur: de Architect, de Grootarchitect en de Opzichter. Ze vertonen analogieën met verschillende oude Architectengraden die in de 18e eeuw in Frankrijk en Duitsland in gebruik waren, waarvan de 12e graad van de Aloude en Aangenomen Schotse Ritus (AASR) een voorbeeld is.
Vervolgens komt een originele graad, gecreëerd in North Carolina, waarschijnlijk rond 1932: de Meester van Tyrus, die geen equivalent kent in het universum van de hogere graden. Het houdt zich bezig met de Tyrische dimensie van de vrijmetselarij, in verband met Hiram van Tyrus.
Ten slotte zijn er drie ordes, die men als ere-ordes kan kwalificeren:
De Orde van de Rode Tak van Eri, een voorouderlijke maçonnieke organisatie die naar verluidt is opgericht door de koningen van Ierland. In zijn huidige vorm lijken de rituelen van deze Orde het werk te zijn van John Yarker (1833-1913), de introducteur in Engeland van de Ritus van Memphis en auteur van de Oude en Primitieve Ritus in 33 graden. De Engelse vorm van de Orde van Eri is verbonden aan de Societas Rosicruciana in Anglia.
De Orde van het Scharlaken Koord, die een legende vertelt die verband houdt met de bijbelse episode van de inname van Jericho door het volk van Israël. Deze Orde van Nederlandse oorsprong heeft zich verspreid in Engeland, waar hij onafhankelijk is van de Allied Masonic Degrees.
De Oude Orde van de Edele Kurk, een soort speelse en parodische graad, die eraan herinnert dat Noach de eerste was die dronkenschap kende. Deze Orde wordt in het bijzonder geëerd in Schotland, waar hij geen enkele relatie heeft met de Allied Masonic Degrees.
Hoewel de Allied Masonic Degrees die in Australië en India worden beoefend het Engelse model met vijf graden volgen, is de vorm die de Orde in Canada en Frankrijk heeft aangenomen vrijwel identiek aan de Amerikaanse gebruiken.
